دوشنبه، بهمن ۲۷، ۱۴۰۴
در نظر نگرفتن یهودای مکابی و یهودای زیپورایی (ملقب به عیسی مسیح از سوی عیسویان) به عنوان مسیحای موعود از سوی بنی اسرائیل
چون اینها منجی (عیسی) شکست خورده بودند و نتوانستند مسیحای (تدهین شدهٔ) بر آورنده رفاه و سعادت بشر باشند:
ابن میمون، دانشمند برجستهی یهودی با رد اعتقاد مسیحیان در مورد حضرت مسیح اظهار میدارد:
» ولی اگر آن کس (که ادعا میکند مسیحاست) توفیق یارش نشود یا او را بکشند روشن میشود که او مسیحای موعود تورات نیست... همهی انبیا تأیید کردهاند که مسیحا، بنی اسرائیل را آزاد خواهد کرد، نجات خواهد داد، پراکندگان ایشان را را گرد خواهد آورد و احکام را تصدیق خواهد کرد. ولی او موجب شد که بنی اسرائیل با شمشیر نابود شوند و بقایای ایشان پراکنده و خوار گردند. او موجب شد که تورات تغییر یابد و جهانیان به خطا روند و به جای خدا، دیگری را بپرستند.«
نظر AI در مورد یهودای مکابی:
یهودای مکابی به عنوان «مسیح» (ماشیح) موعود یهود معرفی نشد، زیرا اگرچه او یک رهبر نظامی پیروزمند در برابر سلوکیان بود و معبد را تطهیر کرد، اما نتوانست ویژگیهای اصلی مسیحای مورد انتظار در فرجامشناسی یهودی را تحقق بخشد؛ ویژگیهایی مانند برقراری صلح جهانی، بازسازی کامل معبد سوم، و پادشاهی ابدی.
دلایل اصلی عبارتند از:
پادشاهی نظامی در برابر پادشاهی روحانی/صلحآمیز: انتظار یهودی از مسیح، پادشاهی از نسل داوود است که صلح پایدار را به ارمغان میآورد، در حالی که مکابیان پادشاهانی نظامی بودند که تداوم حکومتشان با چالش مواجه شد.
عدم تحقق نبوتها: مطابق دیدگاه یهودیت، عصر مسیحایی باید با بازسازی معبد، گردآوری تبعیدیان و صلح جهانی همراه باشد که در دوران مکابیان رخ نداد.
خاندان مکابی (حشمونیان): مکابیان از نسل داوود نبودند و بعدها نیز پادشاهیشان به فساد کشیده شد.
تدهین (غسل روغن) سنتی مصری بوده است. در این تصویر باستانی فرعونی مصری تدهین شده و مسیحا (کریستوس) میگردد:
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر