ریشۀ اوستایی واژۀ عشق

کلمهٔ «عشق» به صراحت و با همین لفظ در قرآن نیامده است و ارتباط آن هم با واژهٔ عربی عشقه منطقی نیست.

❇️ در عوض در اوستایی واژۀ «اَش (اَشَ، ایژا)» به معنی فراوانی و فراخی و واژه «کا (کَ)» به معنی مهر ورزیدن و دوست داشتن است. در مجموع «اَش-کا» یا «ایژ-کا» به معنی بسیار دوست داشتن می باشد.

واژۀ سنسکریتی معادل و مشابه «آچکه» (بسیار دوست داشتن یا تمایل به دوست داشتن) است:

आचय m. Achaya aggregation

अचति {अच्} achati {ach} verb tend

आचके {आका} Achake {AkA} verb love.

محمد حیدری ملایری واژهٔ عشق را به درستی معرب از زبانهای ایرانی دانسته، ولی اجزاء آن را به سهو «ایش» (آرزو کردن) و واک «کَ» گرفته است. در صورتی که جزء اول آن «اَش/ایژا» (به فراوانی) و جزء دوم آن «کا» َ(دوست داشتن، کَ) است.